وضعیت فرندفید فارسی نگران کننده است

راستش مدتی می شود که تقریبآ هر روزه به فرندفید سری می زنم و هر روز کلی مطلب را لایک می زنم و کامنت می ذارم. به واسطه ی خیلی از کاربران که در روم های انگلیسی هم عضو هستند پایم به روم های خارجکی باز شد و همچنین به واسطه ی آنها نیز با کاربران انگلیسی زبان در روم های مختلف و با موضوعات مختلف آشنا شدم.

راستش این مدت از فرند فید فارسی بدی ندیدم و همیشه لطف دوستان شامل حال من بوده ولی خوب در اینجا چندنکته در مورد فرندفید فارسی و خارجی به نظرم می رسد که تمایل دارم آن را با شما به اشتراک بگذارم.

واقعیت این است که محیط فرندفید فارسی با محیط مشابه خارجی اش  تفاوت بسیار زیادی دارد. مثل محیط وبلاگستان انگلیسی و فارسی.

یکی از دلایل طرفداری وبلاگ نویسان خارجی از فرند فید وجود ایده ی تفکر جمعی و برای سریع تر و بهتر رسیدن به هدف های مختلف از جمله ایده های خوب برای وبلاگ نویسی بوده است. این ایده رو می توان کاملآ در محیط فرندفید خارجی ها دید.

انکار نمی کنم، در محیط فرند فید  خارجی هم روم های مختلفی وجود دارد که می توان آنها را در دسته ی اسپم نگار ها نیز قرار داد(مثل این! البته خدا رو شکر این جوریش دیگه تو فرندفید ما ایرانی ها نیست!) ولی مسئله ای که وجود دارد این است که در آنجا، به همان اندازه و یا خیلی بیشتر هم روم های خیلی خیلی خوب که آدم با رفتن به آنجا به خیلی چیزهای مفید می آموزد هم وجود دارد.

ولی متاسفانه این پدیده هنوز در وبلاگستان فارسی خوب جا نیافتاده است. راستش اگر کسی مدتی در محیط فرندفید فارسی گشت و گذار کند می تواند شباهت عجیب آن را به روم های یاهو ببیند. در آن زمان هایی که روم های یاهو به روی کاربران ایرانی بسته نشده بودند، محیط روم های یاهو مکانی شده بود پر از درد دل های کاربران به همراه بسیاری از نوشته های بی سر و ته که باید قبول کنیم (و البته قبول می کنیم) بسیاری از آنها اسپم بودند.

محیط فرندفید فارسی هم پر شده از نوشته هایی که (برخلاف میل باطنی) باید قبول کنیم بسیار بسیار بی سرو ته است. انگار که نه انگار بیش از 90 درصد کاربران این محیط را وبلاگ نویسان تشکیل می دهند.  البته می توان دلیل این کار رو هم خیلی خوب فهمید: ایرانیان متاسفانه هنوز به اینترنت به محیطی برای رفع خستگی روزانه شان نگاه می کنند نه محیطی پر از ایده های نو تازه برای چیز های جدید تر و یک قدم جلو ت بودن.

ریشه ی این مسئله در نحوه ی تفکر وبلاگ نویسانی است که کاربران این محیط هستند.با همه ی احترامی که برای همه ی وبلاگ نویسان فارسی قائل هستم، می بینیم که بسیاری از همین وبلاگ نویسان ،وبلاگشان را  یامحیطی برای نوشتن خاطرات روزانه خود در نظر گرفته اند یا یک وبلاگ ترکیبی با گرایش به سمت خاصی دارند(مثل خودم). کم تر وبلاگ نویسانی هستند که به طور حرفه ای در مورد مطلبی خاص بنویسند .این جا است که می توان تفاوت کارکرد ایرانیان در محیط های مختلف را دید.چه وبلاگ نویسی ، چه استفاده از سرویس های دسته جمعی آنلاین.

همیشه این طور بوده، اگر جو مطلبی در وبلاگستان داغ بوده همه بطور احساسی به این سمت و  سو کشیده می شوند. الان هم که انگار فرند فید شده بحث داغ روز. بیاییم کمی تفاوت ها را با هم نوعان خارجی مان را ببینیم ازشان یاد بگیریم. انگار که هرچه تعداد لایک زدن ها کامنت ها بیشتر باشد کلاس کار بالا تر است!

کافی است که کسی در فرند فید بنویسد ” خوابم می آید” می بینیم ده ها نفر برای این کار ایشان لایک می زنند و کامنت می گذارند! انگار داریم راه را اشتباه می رویم. حداقل اگر مطالب مهم! از این دست را با کاربران به اشتراک می گذاریم ، عوضش چند مطلب درست و حسابی را هم با دوستانمان به اشتراک بگذاریم.

به نظر می رسد که کلآ کاربران فارسی زبان علاقه دارند همیشه از هر چیزی که بحثش داغ می شود هم زیادی زیاد استفاده کنیم و هم اینکه زیادی زیاد بد استفاده کنند.

حال هی بگیوییم که چرا وبلاگستان خارجی ها این قدر با وبلاگستان ایرانی ها  تفاوت دارد.

البته دوستانم ناراحت نشوند ، من به همه ی وبلاگ نویسان عزیز احترام قائل هستم، ولی خوب باید بپذیریم که از فرند فید خوب استفاده نمی شود و  انتظار داریم از وبلاگ نویسانی که در فرند فید هستند ( و عمده شان به جرات جزو قشر روشنفکر و تفر باز هستند)، کمی بهتر عمل کنند.

نکته ی دیگر اینکه هر کسی با هر نوع تفکری که دارد قابل احترام است و باید به سخنانش گوش فرا داد و فهمید چه می گوید. هر کسی هر نوع دوست دارد وبلاگ می نویسد و من خودم به شخصه هر چقدرکه وبلاگ دستم برسید ، به ریدرم اضافه می کنم! و از نوشته هایشان استفاده می کنم.این را گفتم که یک وقت دوستان از نوشته ی بالا برداشت بد نکنند.منظورم از نوشته ی بالا این بود که باید از هر چیز در خور نوع کارش استفاده شود، همین!