جشنواره نوروزی وبلاگستان

15 05 2008

نوروز سال 87 مصادف با اتفاق جالبی در محیط وبلاگستان  فارسی بود،و آن هم ایجاد یک اتفاق خود جوش در میان وبلاگ نویسان فارسی زبان با عنوان  » جشنواره ی نوروزی وبلاگستان«.درمورد جزئیات این جشنواره فکر نکنم که نیازی به دوباره گویی باشد.به همین دلیل شما را ارجاع می دهم به فتحی عزیز که یا کمک زنگوله این حرکت را بنیان نهادند.

اما چیزی که در اینجا مهم به نظر می رشد روح عمل است.ایجاد یک فعالیت خودجوش در میان وبلاگستان، با این سطح از عمل می توان خود نشان دهنده ی  بلوغ وبلاگستان فارسی باشد.به واقع هیچ گاه نمی توانستیم که انتظار یک همچون کاری را از محیط وبلاگستان را در دو یا سه سال پیش می داشتیم.دلیل آن هم واضح است و ان هم کافی نیودن فرهنگ واقعی وبلاگ نویسی در میان وبلاگستان بود.حتی در صورتی که در آن زمان هم وبلاگی پیدا می شد و یک همچین کاری می کرد نمی توانست با موفقیت زیادی دست یابد و یا اینکه وبلاگ هایی که ثبت نام می کردند زیاد مطالب خوبی نمی نوشتند و دوباره همان وبلاگ های اسپم بودند.

اصولآ در زمانی نه چندان دور وبلاگ نویسی چیز زیاد جالبی به نظر نمی آمد و وبلاگ نویسی را معادل وبلاگ هایی با محتوی اسپم در نظر می گرفتند(البته نمی توان منکر وجود وبلاگ هایی خوب و عالی در آن زمان بود ولی در آن زمان تعداد این وبلاگ ها کم بود وآنها در اقلیت قرار داشتند).

این اتفاق را می توان از ابعاد مختلفی بررسی کرد:

در بالا بیان شد که در گذشته های نه چندان دور چیزی که در محیط وبلاگستان به چشم نمی خورد، روح دسته جمعی در میان وبلاگ نویسان بود.البته این را هم باید بدانیم که اصولآ روح دسته جمعی در میان ایرانیان جا نیافتاده است .ولی خوب محیط وبلاگستان چیز دیگری است.خوب مثل همیشه برای جا افتادن یک اتفاق به عنوان فرهنگ نیاز به نگاه نو و زمان داریم.به واقع در آن زمان وبلاگستان فارسی به سان کاروانی پراکنده بود که هرکسی بدون هدف خاصی به طرفی حرکت می کرد(البته باز هم بگویم که استثناء هایی هم وجود داشته است).چیزی که لازم بود وجود یک رهبر خوب برای ایجاد یک پتانسیل قوی برای ایجاد روح دسته جمعی و نواندیشانه به محیط وبلاگستان بود.

می توان گفت که در آن زمان بود که نطفه ی نسل جدی وبلاگ ها در وبلاگستان فارسی گذاشته شد(به عبارتی Persian Weblog 2).با ظهور افراد تحصیل کرده و روشنفکری در محیط وبلاگستان، تغییراتی بس عمیق در محیط وبلاگستان رخ داد.استفاده از تجربه های وبلاگ های موفق و نگاه نواندیشانه به وبلاگستان توانست به واقع آغاز گر نسل جدیدی از در محیط وبلاگستان باشد.نسلی که در کل یک هدف را دنبال می کرد

«کار های اجتماعی».

نمی توان در این میان نقش دکتر مزیدی ، گروه ردپرس فارسی و … را نادیده گرفت.البته به این موارد باید یک مورد دیگر را هم اضافه کرد: و آن هم خود وردپرس بود که همانند سیمان باعث اتصال گروه های مختلف وبلاگ نویس و وبلاگ خوان به محیط وبلاگ نویسی بود(به دلیل روح هسته ی مرکزی وردپرس).دکتر عزیز روی وردپرس دات کام کار می کرد و گروه وردپرس فارسی هم روی wordpress.org کار می کردند.کار هر دو گروه قابل تقدیر است.

در گذشته یا همان نسل اول وبلاگ نویسی در ایران عمومآ ایجاد یک شبکه ی اجتماعی  تنها برای افزایش بازدید وبلاگ بود و آن هم با استفاده از سیستم ساده ی  لینک دادن به دوستان در ساید بار وبلاگ یود.بعد ها با افزایش سطح وبلاگ نویسی در ایران و توجه به مفهوم داشتن یک شبکه ی اجتماعی حتی در لینک دادن هم تفاوتهایی ایجاد شد .یکی از این تفاوت ها استفاده از سرویس بلاگرولینگ بود و یا معرفی وبلاگ ها در پست ها.(در آینده در مورد سرویس بلاگ رولینگ و پیشرو بودن آن حتمآ سخن خواهم گفت).با پیشرفت فرهنگ وبلاگ نویسی در بلاگستان فارسی حرکت وبلاگ نویسان به سمت شبکه های اجتماعی بود تا بتوانند دز آنجا بهتر به هدفشان یعنی داشتن  یک شبکه ی اجتماعی قوی بود.یکی از مهم ترین سایت هایی که مورد توجه ایرانیان (و وصد البته قبل از ما ایرانی ها، خارجی ها) بود سایت مشهور facebook  بود.که مورد استقبال خوب ایرانیان بود.سپس حرکت وبلاگ نویسان در استفاده از دیگر سرویس ها در جهت هرچه بیشتر اجتماعی شدن بود(اسفاده از سرویس هایی مثل twitter).

متاسفانه در این میان سنگ پراکنی هایی هم به این حرکت خود جوش شد که مهمترین انها  ف ی ل ت ر   کردن سایت هایی مثل فیس بوک بود، که زیاد هم نتوانست به جلوی این کار را بگیرد.

بزرگ شدن جامعه ی مجازی ایران ابعاد مختلفی داشت: یکی از جهت کمی . دیگری از جهت کیفی.دست با بزرگ شدن کمی وبلاگستان فارسی کیفیت آن هم بالا رفت.سطح این وبلاگ ها آنقدر بالا رفت که در میان وبلاگستان شاهد ظهور فعالیت های خودجوش درمیان وبلاگ نویسان بودیم. نقطه ی اوج این فعالیت های خودجوش را می توان همین اتفاقی که اخیرآ افتاده است را نام برد.

من هم بنا به دلایل بالا در این جشنواره شرکت می کنم و سعی می کنم که مطلب خوبی را بنویسم و به جشنواره تقدیم کنم.

اتفاق خوبی که در این جشنواره رخ داد این بود که به جزئی از وبلاگ ها هم توجه شد که تاکنون زیاد به آن توجه و دقت نشده بود.  کامنت ها!  اعتقاد دارم که بهترین کامنت گذاران وبلاگ نویسان اند و بهترین وبلاگ نویسان هم بهترین کامنت گذاران هستند.با معرفی بهترین کامنت گذار می توان علاوه بر یک وبلاگ نویس خوب بهتربن وبلاگ خوان بلاگستان را هم معرفی کرد.بابت این مورد واقعآ از فتحی عزیز و زنگوله عزیز هم تشکر می کنم.
می توان گفت که نقطه ی عطف وبلاگستان را باید این دوره با ظهور پدیده ی «جشنواره ی نوروزی وبلاگستان» دانست.

البته این نکته را هم باید بدانیم برای رسیدن به وبلاگ های برتر دنیا راه زیادی داریم ولی با این روش حرکت می توان انتظار داشتن وبلاگ های برتری را داشته باشم.

به امید روزی که در وبلاگستان فارسی هم وبلاگ هایی مثل HuffingtonPost،یا TechCrunch داشته باشیم.

Advertisements

کارها

Information

One response

10 07 2008
وبلاگستان به كجا مي رود؟ « تک نویس

[…] 1.جشنواره نوروزي وبلاگستان : كه كاري بس جالب و زيبا بود كه توسط نويسندگان وبلاگ هاي زنگوله و فتحي انجام شد <<توضيحات بيشتر>> […]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: